propolis (kit pszczeli)

propolis_DSC_0015

Pszczoły pozyskują żywice i olejki eteryczne z pąków liściowych i kwiatowych. Podobnie jak pyłek formują z nich grudki i w tzw. koszyczkach na trzeciej parze odnóży przynoszą do ula (jednak zbieraczki te bardzo trudno zaobserwować). Substancje te mieszają w ulu z woskiem, pyłkiem i własną wydzieliną tworząc pachnącą masę, która służy im do uszczelniania ula, przymocowania luźnych elementów oraz zabezpiecza przed chorobami. Pszczoły wykorzystują propolis natychmiast po dostarczeniu go do ula, jednak odebranie go od zbieraczki i uelastycznienie trwa dość długo – od godziny do 2 dni.

Zbiór oraz obróbka i dystrybucja żywic jest dla pszczół czasochłonna i zbieraczki są w stanie w przeciągu dnia wykonać zaledwie kilku lotów po ten surowiec.

Najwięcej kitu pszczoły wytwarzają od drugiej połowy lata do jesieni, kiedy przygotowują się do zimy.

Pszczoły wykorzystując bakteriobójcze właściwości kitu powlekają jego cienką warstwą ściany ula, dzięki czemu zabezpieczają drewno przed butwieniem i gniciem.

Propolisem są również powlekane i polerowane komórki plastrów, do których matka składa jajeczka.

Niekiedy pszczoły posługują się propolisem przy powlekaniu zwierząt, np. myszy, które wtargnęły do ula i zostały uśmiercone przez pszczoły. Propolisowa otoczka chroni rodzinę przed skutkami rozkładu, nieprzyjemnym zapachem oraz bakteriami.

Tradycyjne sposoby pozyskiwania propolisu w pasiekach polegają na skrobaniu go ze ścian, ramek i innych elementów ula, a następnie ręczne oczyszczanie go.

Z jednej rodziny można uzyskać od 100-200 g propolisu.

propolis

Propolis wykorzystywany jest w postaci czystego surowca, wyciągów, nalewek, maści itp.

Propolis wykazuje działanie bakteriobójcze i bakteriostatyczne. Stosowany jest przeciwko paradontozie, hamuje rozwój drobnoustrojów i wirusów, wzmacnia działania antybiotyków. Stosowany jest przy oparzeniach, łagodzi świąt i ból po ukąszeniu owadów oraz przy chorobach grzybiczych stóp. Przyspiesza gojenie ran, zapobiega powstawaniu blizn. Stosuje się go przy różnego typu zatruciach.

A ponadto:

  • Zwalcza gronkowca złocistego, a także tzw. pleśniawki.
  • Niszczy i blokuje wszelkie drobnoustroje, bakterie, grzyby chorobotwórcze, wirusy, pierwotniaki.
  • Hamuje wzrost komórek nowotworów, zwłaszcza szyjki macicy, piersi, wątroby, czerniaka złośliwego, okrężnicy, nerek. Przeciwdziała rozprzestrzenianiu się komórek nowotworowych oraz łagodzi skutki chemio- i radioterapii.
  • Pomaga w leczeniu chorób wrzodowych żołądka. Jest skuteczny zwłaszcza przy nadkwasocie, wzdęciach, biegunkach, hemoroidach. Reguluje ciśnienie tętnicze krwi, uszczelnia naczynia włosowate, zapobiega miażdżycy.
  • Działa znieczulająco, również miejscowo.
  • Działa w stanach zapalnych wątroby, nerek, jelita grubego, jamy ustnej i gardła.
  • Pomaga w leczeniu gruczołu krokowego, trudno gojących się ran, oparzeń, odmrożeń. Ponadto
  • skutecznie leczy ropne choroby skóry. Propolis znajduje również zastosowanie w leczeniu trądziku.
  • Zapobiega również przed oparzeniami słonecznymi, odleżynami.
  • Wspomaga leczenie zębów. Ponadto stabilizuje obluzowane zęby (w przypadku paradontozy należy pocierać dziąsła tamponem nasączonym propolisem).
  • Pomaga w leczeniu astmy, poprawia wzrok, leczy stan zapalny oczu.
  • Poprawia też pamięć i koi nerwy.
  • Zaleca się również przemywanie ran wyciągiem propolisu (3-5 ml propolisu na 100 ml wody).

 

Maść propolisowa ze świeżego produktu

  • 70 g wazeliny

  • 15 g rozdrobnionego propolisu

Składniki wymieszać w naczyniu wstawionym do gorącej wody, przetrzeć przez sitko lub gazę, ostudzić.

Polecamy artykuł na temat leczenia ran, oparzeń i odleżyn propolisem.