pierzga

DSC_0436-pierzga

To pyłek pszczeli przetworzony w ulu przez pszczoły.

Podobnie jak odnóża, stanowi pokarm białkowy rodziny pszczelej. Jest łatwiej i szybciej przyswajalna niż „surowy” pyłek oraz zawiera więcej cennych związków bioaktywnych, tj. witamin i minerałów.

Pierzga ma podobne właściwości jak pyłek, ale ma korzystniejsze oddziaływanie na organizm, ponieważ jest mieszaniną pyłków z różnych roślin. Ponadto wchłaniana jest szybciej, ponieważ otoczki pyłkowe (można je porównać do skorupki jajka) zostają rozpuszczone w procesie przetwarzania pyłku kwiatowego na pierzgę.

Jak powstaje pierzga?

Po tym, jak zbieraczki zrzucą obnóża do komórek plastra (patrz pkt. 1-4Jak powstaje pyłek?”):

5. Pszczoły ulowe rozdrabniają obnóża, wzbogacając je o enzymy wydzieliny gruczołów ślinowych i ubijają je w komórkach pszczelich.

6. Następnie dopełniają komórki miodem, dzięki czemu w warunkach beztlenowych pyłek przechodzi skomplikowany proces fermentacji mlekowej (można go porównać do kiszenia kapusty).

Podwyższona zawartość węglowodanów i kwasu mlekowego zapobiega rozwojowi pleśni i bakterii gnilnych. Dzięki temu produkt ten może być długo przechowywany w ulu jak i poza nim.

Pod wpływem enzymów wprowadzonych przez pszczoły oraz pewnych bakterii w pierzdze zachodzą przemiany chemiczne zawartych tam węglowodanów, białek i tłuszczów. Po paru tygodniach przechowywana w ulu pierzga ulega znacznej przemianie w porównaniu ze świeżym pyłkiem.

7. Aby zachować czystość tego produktu pierzga najczęściej pozyskiwana jest w pasiekach ręcznie (po prostu jest wydłubywana z plastrów) – jest to bardzo żmudne zajęcie.

Pozyskanie pierzgi w większych ilościach jest trudne, dlatego jest produktem niszowym i drogim, jednak koszty poniesione na jej zakup są nieporównywalne do jej cennych właściwości i zbawiennego wpływu na ludzi organizm.

Pierzga – na co polecana?

Szybciej byłoby powiedzieć – na wszystko.

Polecana jest w okresie rekonwalescencji, po zabiegach operacyjnych, po zawałach, w spadku odporności, w stanach chronicznego zmęczenia, w niedoborach witamin i składników mineralnych. Stosuje się ją w anemii, wzmacnia układ nerwowy, reguluje funkcjonowanie układu trawiennego. Działa ochronnie, odtruwająco i wiele, wiele innych.

Stosowanie pierzgi:

100 g czystej pierzgi dobrze wymieszać z jednym kilogramem miodu i zażywać jedną łyżkę stołową takiej mieszanki rano na czczo.

Pierzga kontra pyłek

Pierzga zawiera mniej białka (ok. 12%) i tłuszczu o ok. 66%.

Wzrasta natomiast ilość cukrów o 60% i innych składników o około 23%. W pierzdze występuje dużo kwasu mlekowego (ok. 3,1%) oraz witamina K. Inna jest też zawartość jakościowo-ilościowa enzymów, ponieważ wzrasta ilość enzymów pochodzenia zwierzęcego przekazanych przez pszczołę. W pierzdze jest znacznie większa ilość peptydów oraz wolnych aminokwasów i dlatego białko pierzgi jest bardziej aktywne biologicznie i znacznie łatwiej przyswajalne.

Więcej na temat pierzgi przeczytają Państwo tutaj oraz tutaj.