miód ze spadzi liściastej

spadz_lisciasta

Ta odmiana miodu występuje w Polsce rzadko i pochodzi głównie ze spadzi topoli, brzozy i lipy (jak również z tzw. rosy miodowej, wytwarzanej gł. przez zboża i trawy, a także przez drzewa owocowe).

Smak: łagodny z żywicznym posmakiem, może być cierpkawy.

Barwa: od zielonkawo-herbacianej do jasnobrązowej, po skrystalizowaniu staje się ciemniejszy.

spadz2

Na co polecany?

Zakres działania jest zbliżony do miodu spadziowego z drzew iglastych. Ponadto znajduje zastosowanie w leczeniu stawów, układu moczowego, chorób dróg żółciowych, wątroby i jelit.

Co to jest spadź?

Spadź (nazywana jest także rosą miodową) jest to słodka ciecz (najczęściej w postaci kropel) występującej na liściach, igłach, zielonych pędach i gałązkach. Wytwarzana jest przez mszyce, czerwce, miodówki i inne owady, a następnie pobierana przez pszczoły i znoszona do ula jak netkar (w przypadku pożytku nektarowego). Ze spadzi pszczoły wytwarzają miód spadziowy. Rozróżniamy miód ze spadzi iglastej, miód ze spadzi liściastej oraz miód nektarowo-spadziowy, czyli mieszany (wytworzony zarówno z nektaru, jak i spadzi).

Pozyskiwanie miodu spadziowego jest trudne i obarczone ryzykiem związanym z trudną zimowlą pszczół po tym pożytku – na ten temat pszczelarzom polecamy artykuł zamieszczony tutaj.